Waarom ik beschermingsbewindvoerder ben geworden

Soms beland je in het leven op een kruispunt. Voor mij kwam dat na een lange periode werken in de wereld van de media – een wereld waarin ego’s botsen, haantjesgedrag de norm is en geen ruimte is voor kwetsbaarheid of zwakte. Alles draaide om winnen, presteren en gezien worden. Maar ergens voelde het leeg. Want wie ben je nog als je alleen maar met jezelf bezig bent?

Op dat kruispunt stelde ik mezelf een simpele, maar belangrijke vraag: wat kan ík betekenen voor een ander?

Mijn antwoord is dienstbaarheid. Maar niet door mezelf weg te cijferen. Ik wil er zijn voor mensen op een manier die hen sterker maakt. Mensen die gespannen zijn, weer laten ontspannen. Die gehaast binnenkomen, met rust naar buiten zien gaan. Die het even niet meer overzien, helpen orde te scheppen.

Dat doe ik als beschermingsbewindvoerder. Ik geloof dat ieder mens het recht heeft op rust, overzicht en eerlijkheid in zijn of haar financiële leven. In die rol ben ik duidelijk, rechtvaardig en betrokken. Geen poespas, geen vage beloftes. Eerlijk waar het moet, menselijk waar het kan.

Ik ben bewindvoerder geworden omdat ik geloof dat je pas echt iets toevoegt als je anderen een stap verder helpt – zonder oordeel, met begrip en een plan. En omdat ik elke dag wil bijdragen aan een samenleving waarin we oog hebben voor elkaar.

Daarom doe ik dit werk.
En daarom doe ik het op mijn manier.